Народот гласаше против НАТО и ЕУ

народот кој одби да учествува на изборите јасно покажа дека не се согласува со борг политиката на владејачите елити - СИТЕ ВО НАТО, СИТЕ ВО ЕУ. ОТПОРОТ Е БЕСМИСЛЕН!

(Нетпрес) 24 март 2009 - На овие избори е јасно дека победи ПРО НАТО и ПРО ЕУ опцијата со 550 илјади гласа наспроти владата и нивниот кандидат кој веќе не зборуваат за јасна НАТО агенда , ниту за датум за преговори за ЕУ, туку зборуваат единствено за општи фрази за европски вредности и европска перспектива, за добри луѓе, добри мисли, добри дела. Ако добро мислите парите ќе ви се вратат“, изјави претседателскиот кандидат Љубомир Фрчковски.

Еве уште еден начин на кој се прави манипулација со јавното мислење. Прво, тоа што 550 илјади од оние кои излегоа да гласаат не го поддржаа Иванов не значи дека гласале против НАТО и ЕУ. И Иванов, барем декларативно, се застапува за влез во НАТО и ЕУ. Значи, и Иванов, и Фрчко, и останатите кандидати - сите се во истиот кош: сите се поддржувачи на влезот на Македонија во НАТО и ЕУ.

Е сега, каде е манипулацијата? Прво, кога се расфрла Фрчко со бројки и комбинаторики, тоа го прави дилетантски, без притоа да земе предвид дека бројките добиваат вистинска смисла само ако не се вадат од контекст, односно, ако се размислува во проценти. Значи, збирот на гласовите на целата оваа багра од кандидати и политички партии што стојат зад нив, изнесува одвај нешто повеќе од 50 отсто од гласачкото тело во Македонија.

(Нетпрес) 22 март 2009 - Според најновите информации на Државната изборна комисија до 17 часот процентот на излезност изнесува 48, 73 отсто.

Второ, овој процент се постигна одвај, после оглувувачка и безобразно скапа кампања на повеќето партии, после не знам колку повици за да се излезе да се гласа. Покрај нашите политичари во тие повици се приклучија и нашите ментори од странските амбасади Рикер, Фуере, Валеро и останатиот дипломатски џган. И секако кумот, кој не заборави дека успехот на овие избори е прашање да се биде или не:

(Нетпрес) 19 март 2009 - Во недела искористете го вашето уставно право и гласајте за кандидатите по сопствен избор. Придонесете со своето однесување за создавање на мирна и демократска атмосфера каква што му доликува на овој народ и на оваа држава, апелира претсеадателот.

Значи, прднаа во тиква од мака да го натераат народот да излезе на избори, и пак не можеа да соберат повеќе од 60 отсто. Да не зборувам за разните притисоци што се прават по државни и приватни фирми за да се гласа за овој или за оној.

И на крај, која порака ја прати народот? Не, драг мој Фрки, не е пораката дека народот јасно ја поддржа про НАТО и про ЕУ опцијата - напротив. Ако одиме по твојата логика, ќе треба да заклучиме дека народот кој одби да учествува на изборите јасно покажа дека не се согласува со борг политиката на владејачите елити - СИТЕ ВО НАТО, СИТЕ ВО ЕУ. ОТПОРОТ Е БЕСМИСЛЕН!

Што ќе ни војска?

Се наоѓаме во ситуација, како што кажа еден професор, сите да имаат министерства за одбрана во случај кога никој на планетава нема министерство за напад.

Што е тоа милитаризам? Многумина од нас сметаат дека е тоа љубов кон оружјето, желбата да се земе оружје и да се оди во војна, желбата да се даваат или да се слушаат војнички заповеди. Колку и да се блиску тие што сметаат така, веројатно го пропуштаат вистинското значење на овој збор - милитаризам е идејата дека секоја држава мора да има своја армија, моќна вооружена сила која по потреба би ја бранела од напад на армијата на друга држава.
А што е со таа друга држава? Веројатно и таа изградила сличен систем, направила војска за да се брани. И доаѓаме во ситуација, како што кажа еден професор, сите да имаат министерства за одбрана во случај кога никој на планетава нема министерство за напад.
Еден мој пријател со кого разговаравме во врска со смислата на постоењето на НАТО и на нашето зачленување во овој воен пакт, ми изнесе една за мене сосема нова идеја. Доколку некој некогаш ја изнел во јавност, таа, за жал, до мене не допрела.

Би сакал во следниве редови од прилика да ги образложам причините поради кои мислам дека идејата е одлична и што е уште поважно мошне реална и спроведлива.
Станува збор за идејата дека на држава како Македонија во моментов не & е потребна војска.

Армија или полиција - Ако тргнеме од пацифистичката идеја дека војските постојат да водат војни, оваа идеја е апсолутно потребна и позитивна. Вистинскиот чекор кон мирот е разоружувањето, а не вооружувањето. Но, некој на таквата идеја ќе каже дека е наивна и дека може да функционира само во кафеана, на маса, со мезе и муабет. Ќе се обидам да покажам дека има основи да се верува дека тоа е повеќе од можно и повеќе од наивно.
Прво, во моментов македонската војска не ги чува македонските граници - тоа го прави полицијата. Редот и мирот на територијата на земјава ги контролите - повторно полицијата. Тоа значи дека армијата во моментов може да дејствува само на територијата на касарните. Секако, кога не учествува во окупација на трети земји, заедно со нашите силеџиски прекуатлантски сојузници.

Второ, решение за вооружените единици на АРМ секако дека може да се најде во рамките на полициско-безбедносниот систем. Доволно би било на армиските униформи наместо АРМ само да се стави етикета - Министерство за внатрешни работи и проблемот е решен. Секако, нашата војска ќе треба да се ослободи од типично армиското вооружување, како на пример двата авиони, кои којзнае во каква состојба се наоѓаат, или од тенковите. Хеликоптерите ќе & послужат на полицијата. Исто и оклопните транспортери.

Судбината на малите - Трето, кога веќе сме кај сојузниците, јас се прашувам колку сме ние воопшто сила која може да им помогне во воено империјалистички походи. Се разбира, освен како статистика, како уште едно знаме во коалицијата. Доколку некоја сила, па била таа и регионална, би одлучила да нe нападне, јас се сомневам дека нашата армија би можела да нe одбрани. Кога е така, се прашувам зошто воопшто правиме трошоци.

Четврто, кога станува збор за трошоците, и реално, Македонија нема капацитет да има солидна самостојна армија. Не можам, а да не се сетам на еден брифинг со еден поранешен министер за одбрана, кој кажа дека земјава сама не може да набави голем транспортен авион затоа што е прескап. Се прашувам што уште не можеме да набавиме затоа што ни е прескапо? Во таков случај, нели е многу поумна тактика да изградиме некоја жандармериски или карабинерски дел на полицијата отколку да се перчиме со сопствена армија. Во моментов, нашата армија речиси и да нема улога во животот на македонското општество, нејзиното отсуство нема да го забележиме ни во иднина.

Петто, идејата на држава без војска не е нова. Не сум експерт за прашањево, но според повеќе извори на интернет, меѓу државите кои немаат свои армии спаѓаат претежно онакви мали земји, каква што е и Македонија. На пример, свои воени сили немаат Лихтенштајн, Панама, Костарика, Исланд и Андора. Помалите од нив, како на пример Сан Марино, не ни ги споменувам. Некои од овие држави се економски доста понапред од нас и со какво-такво политичко и стратегиско значење, но, сепак, сметале дека сопствена армија им е непотребна.

Стативот на Александар

Антиквизацијата, исто како и сe понагласената религиозност, а во истиот кош е и криминализацијата и корупцијата, се различните еманации, односно, симптоми, поинаквите лица на една друга појава. А таа е од економска природа.

Една од клучните теми на кои почнаа да се кршат копјата во оваа кампања е таканаречената антиквизација на Македонија, што наводно ја предизвикал Никола Груевски. Сe си мислам дека нашиот многу сакан премиер и неговата дружина ниту го развиваат, ниту го планираат овој феномен. Тие, како и големо мнозинство етнички Македонци во државава се само консументи на антиквизацијата, тие јаваат на Букефал против аждајата од југот во света војна за името. Како и би можело да биде поинаку кога си имаме работа со еден популист. Штом некој феномен стане масовен, или барем има потенцијал да стане таков, популистот во него гледа шанса за себе.

Она на што сакам да обрнам внимание е дека антиквизацијата, исто како и сe понагласената религиозност, а во истиот кош е и криминализацијата и корупцијата, се различните еманации, односно, симптоми, поинаквите лица на една друга појава. А таа е од економска природа.

Прогресивен капитализам - Ако за нешто може да се пофали капитализмот, тоа е неговото безмилосно уривање на средновековните вредности и ослободувањето на човекот од ирационалните догми на религијата, окултизмот и митологијата. Со развојот на индустриското производство се развиваат и капиталистичките вредности во кои главен фактор на напредокот е масовното производство на стоки. Тие стоки вредат само ако се продадат, а имајќи предвид дека станува збор за масовно производство на исти стоки, купувачите мора да бидат со релативно изедначени навики и потреби. Значи, големите количества исти производи придонеле да се укинат ирационалните разлики меѓу различни средини и култури - материјалното го укинало ирационалното.

Но, тоа е само еден дел од придонесот на капитализмот во рушењето на ирационалните догми. Самата индустријализација и потребата за постојан развој претпоставува потреба од постојано вложување во развој на нови технологии и научни достигнувања. Во светот на безмилосната конкуренција на пазарната економија нема простор за оние кои не се усовршуваат и не прават поквалитетни и поевтини производи. А за тоа се потребни нови технологии и постојани научни откритија. Технолошко-научниот напредок е неопходен за успех. Таквите процеси водат кон наметнувањето на науката како услов за напредок, а религијата и митологијата, како фактори кои може да значат назадување.

Манипулативна економија - Пишувајќи една анализа за нашава килава транзиција дојдов до еден интересен податок дека македонското стопанство е претежно ориентирано кон непроизводствени дејности. Главните профити македонските фирми ги направиле во фармацијата, телекомуникациите, продажбата на лекови, медиумите и во тргувањето на македонската берза. Значи, клучни биле трговските вештини и вештините на манипулацијата. А за произведување ветер и магла науката и нејзините вредности може само да наштетат. Зарем некој сака луѓе што се сомничави кон сe, што за сe сакаат доказ, луѓе кои се обидуваат да проверат сe што ќе се каже. Тоа може да биде штетно за трговско-манипулантската логика. Нејзе & требаат верници, поклоници на големите митови, & требаат вљубеници во ирационални слики за овој свет и за други светови. Тогаш продажбата цвета, манипулациите поминуваат лесно и никој не се сомнева во нив.

Митологика - И каде е сега тука антиквизацијата? Имајќи предвид дека на македонската економија, како неиндустриска, односно ориентирана кон трговија, не & се потребни науката и нејзините вредности. Митологијата (антиквизацијата) е традиционалистичка дисциплина, догматска, ориентирана кон минатото и традицијата. Наспрема неа, науката (па ако сакате и археологијата) е динамична, недогматска, антитрадиционална, дијалектичка.
Според тоа, претпоставките на антиквизацијата не извираат од некаква стратегија на сегашнава владејачка камарила (иако одлично се вклопува во некои нивни стратегии), туку од начинот на кој функционира македонското општество, од начинот на кој ги снабдува своите членови со продуктите кои им се потребни за да живеат.

Европатија

Вредностите што ги поставува владата на Груевски не се неевропски, туку, напротив, сосема европски. Тоа не можат да го сфатат оние што се заблудени со европропагандата. Тогаш кога ќе го сфатат, се надевам, дека ќе бидат малку поскептични во однос на нашата интеграција кон ЕУ

Европски вредности? Колку луѓе меѓу нас мислат дека ги разбираат? Јас до неодамна мислев дека знам што се тоа европски вредности, се до оној момент додека не решив да го проверам тоа. Дознав колку малку знам. Некаква тивка пропаганда перманентно ни создава слика дека Европа е нешто прогресивно, нешто слободно, нешто напредно, нешто што значи иднина. И тогаш кога ќе помислиме на Европа, нам ни доаѓа во глава синото знаме со дванаесет жолти ѕвезди, кои симболизираат напредни држави, нешто што претставува материјализација на вечните стремежи на европската култура кон обединување и кон напредок.

Мислејќи така, ние како да забораваме на темната страна на Европа, на она што не е напредно, слободно, нешто што се коси со човечкиот прогрес. Така, во оној момент кога ќе почне некој да зборува или да прокламира европски вредности ние помислуваме на светлата слика, а никако на темната. За нас европско и европски вредности станаа синоним за напредок.

Европропаганда - И тоа не е случајно. Некритичното гледање на евроинтеграциите како последица го имаат таквото голтање на се што е европско како позитивно, а на секој отпор на европските вредности, како отпор на напредокот. За среќа, или за несреќа, една појава има потенцијал да ни ги отвори очите. Но, само потенцијал, зашто и таквиот потенцијал нема да се оствари, доколку не го видиме.

Појавата на владата на Груевски и демохристијанските политики и иницијативи на неговата ВМРО-ДПМНЕ, како конзервативни, беа видени како антиевропски тенденции (се разбира, покрај политичкиот курс и стратегија во надворешната политика). Но тие немаат во себе ниту една претпоставка, некоја иманентна вредност, која не е европска вредност. Многу од конзервативните политики на нашата влада, се политики или биле политики на многу европски држави. Значи, вредностите што ги поставува владата на Груевски не се неевропски, туку, напротив, сосема европски. Тоа не можат да го сфатат оние што се заблудени со европропагандата. Тогаш кога ќе го сфатат, се надевам, дека ќе бидат малку поскептични во однос на нашата интеграција кон ЕУ.

Фактите за абортусот - Но, да се обидам да не зборувам премногу напамет и да додадам во овие мои тези како доказ преку примери. Да ги погледнеме некои од податоците (онака како што се дадени на англиската верзија на Википедија) за состојбите во европските држави поврзани со неколку од прашањата што ги отвора владата на Никола Груевски.
Абортусот во Италија станал легален во 1978 година, а во 1981 година се покренува референдум за негово повторно укинување. Во Чешката Република абортусот е дозволен, и ова според некои истражувања ужива голем јавна поддршка. Во Франција, пак, абортусот е легален од 1975 година. Што се однесува на Холандија пак, абортусот е дозволен од 1970-тите години, но со многу ограничувања, што кореспондира со некои од изјавите на македонските власти.

Западна Германија дозволила абортус од 1950 година, но процедурите и рестрикциите биле толку строги, што жените кои сакале да абортираат морало да патуваат во соседните земји за да изведат абортус. Источна Германија го легализира абортусот во 1974 година, но веќе во 1974 година се донесува исправка зашто се сметало дека е во спротивност со уставните одредби. Во 1992 година Бундестагот донесува акт според кој се дозволува абортус, но некои политичари веднаш го оспоруваат (меѓу нив е и бившиот канцелар Хелмут Кол). Што се однесува на Велика Британија, абортусот е дозволен во Англија, Шкотска и во Велс, додека работите стојат поинаку во Северна Ирска.

Европска веронаука - Што се однесува на религиското образование во јавните училишта и тука работите не стојат многу поразлично. На пример, во повеќето од германските федерални држави се дозволува во јавните училишта да се одржува религиска настава. И во Австрија ситуацијата е слична. Во Франција религијата е целосно забранета во училиштата. Во Велика Британија, пак, државата ги вклучува во својот образовен систем религиските училишта на католиците, на Црквата на Англија, како и еврејските училишта.

Значи, заклучок е дека и покрај тоа што е легален, абортусот многу често доживува оспорувања и обиди за криминализација. Самото тоа зборува дека обидот на владејачките структури да го криминализираат абортусот не е непознато за Европа, односно претставува европска вредност. И за веронауката можеме да тврдиме нешто слично. Вредностите што ги наметнува власта на Груевски не се неевропски, напротив: голем дел од европските земји ги имаат и ги негуваат. Значи, тоа се европски вредности, колку и да не им се допаѓаат на слепите еврофили.

Јас целосно ги поддржувам оние кои во име на напредокот се повикуваат на некакви европски вредности, ама проблемот е што се служат со погрешна аргументација. Доколку се навистина напредни, тие ќе треба да размислат за безрезервната поддршка што им ја даваат на евроинтеграциите. Зашто, на крајот на краиштата, и нацизмот е измислен во Европа, па и тој спаѓа во наследството на европската цивилизациска ризница.

Ротирачки затвор

Системот не е лош само затоа што лошо ги третира оние кои се на пониските гранки на хиерархијата, туку и затоа што од своите послушници бара да го прават тоа, од своите луѓе прави лоши луѓе.

За среќа, не сум имал можност од прва рака да се запознаам со непишаните правила што владеат во секој затвор. Сепак, повторно за среќа, на различни места, по разни книги или документарци, сум се запознавал со психологијата на луѓето што живеат во една таква изолирана средина. Без разлика дали станува збор за тешки криминалци или, пак, за невино осудени луѓе, во ситуација кога создава заедница под принуда и со сила и кога на припадниците на таа средина им се даваат малку ресурси за задоволување на основните животни потреби во такви средини главното правило е дека си или предатор или жртва. Трето нема.

Напредок и назадување

Деновиве имав можност од прва рака да се запознаам со некои од правилата на реалноста во која живееме. Некој ќе рече дека ете, таков е капитализмот, во него е важно да се биде поспособен од другите за да се биде успешен, но нема притоа да го разгледа прашањето кои способности се бараат за да се биде успешен.

Прво, капитализмот одамна ја има надминато својата прогресивна фаза, кога, за разлика од феудализмот кога аристократијата владеела и била богата дури и кога била неспособна, овозможил на растечката класа на трговци, занаетчии и, новата класа, индустријалци да станат еднакви во владеењето исто како што имале еднаков удел во користењето на богатството што го произведувале сите. Буржоаската револуција дошла сосема природно. Тоа било ослободување од неприродните стеги на аристократијата и благородничката и монархистичка логика што резултирало со општ напредок, како на општеството, така и на индивидуите кои сега можеле да напредуваат без разлика дали се од благородничко потекло или не.

Во моментов, пак, капитализмот е во фаза кога предизвикува назадување, па дури и целокупен застој на општеството и уште повеќе на поединците. Економските кризи кои повремено се појавуваат се последица на контрадикторностите во овие односи и најдобар показател дека нешто не е в ред. Војните за влијание, пазари и суровини се еден од потешките прекршоци кои ги предизвикува ваквиот систем.

Што се однесува на поединците, тука ситуацијата е очајна. Контрадикторностите на системот се гледаат, не е потребно да се дебатира со апстрактни поими. Полиците на супермаркетите се полни, од другата страна на стаклото има луѓе кои се гладни. Полиците на бутиците се полни, од другата страна на стаклото луѓето едвај можат пристојно да се облечат. Полиците на аптеките се полни, луѓето едвај можат да се лечат со благодатите на модерната медицина.

Вечно ловиште

Второ, натпреварувачкиот карактер до крајни граници ја изострува суровоста на луѓето. Таа станува неопходна способност за да се биде успешен. Луѓето што не се способни да заборават на солидарноста и сочувството со ближните се сметаат за слаби и не ја заслужуваат привилегијата да напредуваат во хиерархијата на системот. Системот не е лош само затоа што лошо ги третира оние кои се на пониските гранки на хиерархијата, туку и затоа што од своите послушници бара да го прават тоа, од своите луѓе прави лоши луѓе. Капиталот не ги заробува само работниците, туку и самите капиталисти, затоа што поинаку би престанале да бидат капиталисти.

Во еден таков систем општеството станува мегдан за предатори и жртви. Нема место за оние што одбиваат да земат улога, со тоа сами се осудуваат да станат жртва. Заробени сме на едно џиновско ловиште, еден маѓепсан круг во кој сите играме по правилата на капиталот.
Денес најголем дел од луѓето во светот живеат во некаков вид на капитализам што го прави светот едно (вечно) ловиште, едно боиште на економски интереси во кое посилните ги прави полоши отколку што навистина се. Се наметнува едно затворско правило на предатори и жртви што планетава ја прават еден џиновски ротирачки затвор.